صنعت بازیهای ویدئویی روز گذشته شاهد یکی از جنجالیترین اعلامیههای تاریخ خود بود؛ سونی رسماً تأیید کرد که از سال ۲۰۲۸، تولید دیسکهای فیزیکی برای بازیهای جدید پلیاستیشن را متوقف خواهد کرد. خبری که نهتنها جامعهی گیمرها را شوکه کرد، بلکه موجی از خشم، ناامیدی و حتی التماس را در شبکههای اجتماعی به راه انداخت.
سونی سالها بود که با عرضهی نسخهی دیجیتال پلیاستیشن ۵، پا را در مسیر حذف تدریجی رسانههای فیزیکی گذاشته بود، اما حالا این شرکت تصمیم گرفته که پردهی آخر را بردارد و با قاطعیت اعلام کند که دوران دیسکها به پایان رسیده است. البته پیشتر هم شایعاتی دربارهی تعطیلی فروشگاههای پلیاستیشن در سالهای ۲۰۲۶ و ۲۰۲۷ به گوش میرسید، اما این بار، خبر توقف تولید دیسکهای فیزیکی، چنان ضربهای بر پیکرهی جامعهی بازیکنان وارد کرد که تمامی بحثهای دیگر را تحتالشعاع قرار داد.
واکنشها در فضای مجازی، از طیف وسیعی از احساسات حکایت دارد. برخی کاربران با ناامیدی تمام نوشتند که سونی دارد مشتریان وفادار خود را یکییکی از دست میدهد، و برخی دیگر با لحنی التماسآمیز از این شرکت خواستند که در این تصمیم تجدید نظر کند. اما در میان این همه واکنش، چندین پیام آنقدر تند و صریح بودند که شاید بتوانند ماهیت بحران را بهتر نشان دهند.
رسانهی Destiny Bulletin با اشارهای تلخ به سرنوشت بازی Destiny که مدتی است حال و روز خوشی ندارد، نوشت: «اول Destiny را کشتید، حالا هم دیسکهای فیزیکی را میکشید. خیلی عالی است!» صفحهی GTA and Rockstar INTEL هم با صراحت بیشتری اعلام کرد که سونی با این تصمیم، مشتریان خود را از دست خواهد داد. اما شاید تندترین واکنش، متعلق به حساب کاربری Does it play باشد که با لحنی کاملاً خشمگینانه، ابعاد مختلف این فاجعه را برشمرد: «شما در حال نابود کردن مفهوم مالکیت هستید. شما حفاظت قانونی از بازیها را از بین میبرید. شما قابلیت کشف و دیده شدن آثار را میکشید. شما در حال نابودی ناشران هستید. شما توسعهدهندگان را نابود میکنید. این اقدامی است که شاید حاشیه سود شما را اندکی بهبود بخشد، اما تمام جنبههای دیگر این رسانه را ویران میکند. آفرین! شما گند زدید!»
این تنها بخشی از نظراتی است که در فضای مجازی منتشر شده؛ نظراتی که بسیاری از آنها چنان صریح و همراه با الفاظ رکیک هستند که حتی نمیتوان در یک گزارش رسمی به آنها اشاره کرد. اما نکتهی قابلتأمل اینجاست که این واکنشهای تند، تنها از سر احساسات زودگذر نیست؛ بلکه ریشه در نگرانی عمیقی دربارهی آیندهی صنعت بازی دارد.
بحث مالکیت دیجیتال، سالهاست که به یکی از چالشهای اساسی صنعت بازی تبدیل شده است. بازیکنان بهدرستی نگرانند که با حذف رسانههای فیزیکی، حق مالکیت واقعی بر بازیهایی که خریداری میکنند را از دست بدهند. وقتی دیسکی در دست دارید، میتوانید آن را بفروشید، به دوستتان قرض دهید، یا حتی سالها بعد دوباره به سراغش بروید. اما در دنیای دیجیتال، همهچیز به سرورهای شرکتها وابسته است؛ سرورهایی که ممکن است یک روز خاموش شوند و تمام سرمایهی دیجیتال شما را با خود ببرند.
در میان این فضای تیره و تار، تنها نقطهی امید، گمانهزنیهایی است که این تصمیم سونی را به تاریخ عرضهی پلیاستیشن ۶ مرتبط میدانند. برخی معتقدند که سونی با اعلام توقف تولید دیسک از سال ۲۰۲۸، عملاً دارد بهطور غیرمستقیم به زمان عرضهی کنسول نسل بعدی اشاره میکند. اما حتی این گمانهزنی هم برای التیام درد طرفداران کافی نیست؛ بهویژه وقتی شایعاتی مبنی بر قیمت نجومی ۱۰۰۰ دلاری برای PS6 در محافل گیمینگ پیچیده است.
سونی شاید فکر میکرد که زمان برای این تغییر فرا رسیده، اما واکنشهای خشمگینانهی جامعهی بازیکنان نشان داد که شاید این شرکت، فاصلهی خود را با خواستههای واقعی مخاطبانش بیشتر از آن چیزی میداند که تصور میکرد. پایان عصر دیسکهای فیزیکی، بدونشک یکی از مهمترین و تأثیرگذارترین تصمیمات تاریخ صنعت بازی خواهد بود؛ تصمیمی که شاید سالها بعد، مورخان این حوزه آن را به عنوان نقطهی عطفی در مفهوم «مالکیت» در عصر دیجیتال به یاد آورند.
