در حالی که بسیاری از منتقدان و بازیکنان، اجرای راهول کوهلی در نقش آرجون دوِراج، شخصیت اصلی بازی Saros را تحسین میکنند، این بازیگر در مصاحبهای فاش کرده که گیر افتادن در یک ترافیک سنگین، نقش مهمی در پیدا کردن صدای مناسب برای این کاراکتر داشته است.
وی در مصاحبه با Playstation Blog توضیح داد زمانی که باید برای ضبط دیالوگهای تریلر بازی حاضر میشد، مجبور بود به آن سوی شهر لس آنجلس برود و در مسیر، به دلیل گرفتاری در ترافیک، به شدت عصبانی و برافروخته شده بود.
او در این باره گفت:
باید به پروازم میرسیدم و استودیوی Housemarque تا شش ماه بعد به من دسترسی نداشت. آنها برای تریلر بازی به صدای من نیاز داشتند. برای اینکه به پرواز برسم، مجبور بودم صبح خیلی زود در آن سوی لس آنجلس دیالوگها را ضبط کنم. در ترافیک گیر کرده بودم و حدود ساعت هفت یا هشت صبح، به شدت عصبی و برافروخته بودم. وقتی تیزر تریلر را ضبط کردیم، صدایی که از حنجره من خارج شد، خشمگینتر و شدیدتر از هر چیزی بود که قبلاً تمرین کرده بودیم. من و کارگردان بازی نگاهی به هم انداختیم و گفتیم: «صبر کن، خودش است! این همان صدایی است که دنبالش بودیم.»
پل جی. ووگل، کارگردان مستند Finding Carcosa که روند توسعه بازی Saros را روایت میکند، معتقد است که ماهیت داستانسرایی گاهی غیرقابلپیشبینی است. او خاطرنشان کرد که چنین لحظاتی، ارزش زیادی به کار Kohli اضافه کردند.
ووگل در این باره میگوید:
داستان Rahul درباره پیدا کردن صدای واقعی کاراکتر Arjun، خلاصهای عالی از غیرقابل پیشبینی بودن خلاقیت در داستانسرایی است. نکته جالب اینجاست که این اتفاق اصلاً زرقوبرق سینمایی نداشت. گیر کردن در ترافیک، دیر رسیدن به جلسه ضبط و استرس رسیدن به پرواز. این نشان میدهد که یک شخصیت میتواند از طریق تحقیق، تمرین و همکاری با کارگردان شکل بگیرد. اما گاهی اوقات تنها چیزی که واقعاً نیاز دارید، یک مسیر رفت و آمد فاجعهبار است.
بازیگر شخصیت اصلی بازی Saros در بخش دیگری از صحبتهایش به اولین روز کار با لباسهای ضبط حرکات اشاره کرد و به شوخی گفت که از آن متنفر بوده است. او درباره تجربه پوشیدن لباسهای مخصوص موشن کپچر گفت که این لباسها باعث شد تا با خود بگوید که ای کاش بیشتر به باشگاه ورزشی رفته بود.
وی در ادامه افزود:
یک یا دو ساعت طول میکشد تا دیگر احساس احمقانه بودن نداشته باشید. در ابتدا همهچیز خیلی فنی به نظر میرسد، اما وقتی این مراحل تمام شد، محیط مانند یک صحنه خالی تئاتر با حضور بازیگران، کارگردان و متن نمایش میشود. اکثر بازیگران با این فضا که با کمترین امکانات، بیشترین اجرا را ارائه دهند، راحت هستند. از همان روز اول تمرین، شما بدون وسایل صحنه و دکور کار میکنید و دیگر بخش فنی برایتان محو میشود.
همچنین توصیهای از تروی بیکر (صداپیشه مشهور دنیای بازیها) به Kohli در این مسیر کمک کرده است:
تروی به من گفت که این خالصترین نوع بازیگری است که تا به حال تجربه خواهی کرد و حق با او بود. اینجا دیگر برای دوربین بازی نمیکنم و همهچیز فقط درباره من و بازیگران است.
