فضای صنعت بازی بار دیگر شاهد یک بحث داغ میان آزادی هنری و استانداردهای پلتفرمهاست. این بار، مرکز این مناقشه، بازی «دیسپچ» (Dispatch) از استودیوی AdHoc است که درست پس از انتشار نسخه نینتندو سوییچ خود، با موجی از خشم و ناامیدی بازیکنان مواجه شد. علت این واکنش تند، وجود سانسورهای گسترده و اجباری در نسخه کنسولی بود که در نسخههای رایانه شخصی و پلیاستیشن ۵ آن دیده نمیشد.
این بازی که پیشتر با تحسین بیواسطه منتقدان و کسب رتبههای درخشان (مانند امتیاز ۹۶٪ در اوپنکریتیک) و نامزدیهای متعدد در جوایز معتبر صنعت روبرو شده بود، وعده یک تجربه یکسان را به همه مخاطبان میداد. اما گیمرهای سوییچ به محض شروع بازی متوجه تفاوتهای عمدهای شدند؛ صحنههای کلیدی با استفاده از تکنیکهایی مانند محو کردن تصویر یا قرار دادن لکههای سیاه پوشانده شده بودند و هیچ گزینهای برای غیرفعال کردن این تغییرات در اختیار بازیکن قرار نداشت.
پس از روزها انتقاد و بازخورد منفی، هر دو طرف ماجرا، یعنی استودیوی سازنده و شرکت نینتندو، موضع خود را به صورت رسمی اعلام کردند. نینتندو در بیانیهای کوتاه اما قاطع، بر تعهد خود به رعایت دستورالعملهای محتوایی و استانداردهای پلتفرم تأکید کرد و یادآوری نمود که همه بازیهای منتشرشده در اکوسیستم این شرکت ملزم به رعایت این چارچوبها هستند.
اما پاسخ استودیوی AdHoc بسیار مفصلتر و توأم با عذرخواهی بود. تیم توسعه توضیح داد که با توجه به سابقه انتشار بازیهایی با محتوای بزرگسالانه (مانند «ویچر ۳» و «سایبرپانک ۲۰۷۷») روی کنسولهای نینتندو، به اشتباه تصور کردهاند که «دیسپچ» نیز میتواند بدون تغییرات اساسی منتشر شود. آنها اقرار کردند که این یک اشتباه در قضاوت بوده است.
علاوه بر این، یک خطای ارتباطی مهم نیز رخ داده بود. برنامه تیم توسعه این بود که به وضوح و در بخش توضیحات اصلی بازی در فروشگاه دیجیتال، به تفاوت محتوایی این نسخه با نسخههای دیگر اشاره کنند. اما این هشدار مهم، به دلیل یک مشکل فنی، در بخش کمتر دیدهشدهای از صفحه قرار گرفت و بسیاری از مشتریان پیش از خرید، از وجود سانسور مطلع نشدند. توسعهدهندگان بلافاصله پس از آگاهی از این مشکل، صفحات فروشگاه را در مناطق مختلف اصلاح کردند تا این اطلاعرسانی به شکل شفافتری انجام شود.
استودیو AdHoc با صداقت اعلام کرد که بهطور کامل خشم و احساس فریبخوردگی بازیکنان را درک میکند و آن را کاملاً موجه میداند. اما عذرخواهی تنها اقدام آنها نبود. این استودیو از همکاری با نینتندو برای یافتن یک راهحل میانی خبر داد. اگرچه آنها نتوانستند قولی قطعی برای حذف کامل سانسور بدهند، اما اعلام کردند در حال کار بر روی بهروزرسانیهایی هستند که ممکن است بخشی از محتوای اصلاحشده را بازبینی و تا حدی تعدیل کنند. با این حال، فرآیند رسیدن به این راهحل و دریافت تأییدیههای لازم ممکن است هفتهها به طول بینجامد.
این ماجرا چند پرسش کلیدی را در ذهن جامعه گیمرها و ناظران صنعت برجای گذاشته است:
آیا استانداردهای محتوایی نینتندو نیاز به شفافسازی بیشتری دارد؟
آیا سازندگان باید همواره محافظهکارانهترین نسخه ممکن را برای این پلتفرم در نظر بگیرند؟
و آیا راهی برای ارائه یک تجربه کامل به بازیکنان بالغ، بدون نقض قوانین پلتفرم، وجود دارد؟
در حال حاضر، توصیه به علاقهمندان این است که اگر به دنبال تجربه کامل و دستنخورده «دیسپچ» هستند، به سراغ نسخههای رایانه شخصی یا پلیاستیشن ۵ بروند. این رویداد، بار دیگر نشان میدهد که انتشار چندپلتفرمی یک بازی، تنها یک چالش فنی نیست، بلکه یک میدان پیچیده از مذاکرات فرهنگی، هنری و تجاری است.
