در آستانه پانزدهمین سالگرد انتشار یک پدیده فرهنگی به نام «اسکایریم»، نگاهها بار دیگر به استودیویی معطوف شده که مسئولیت هدایت یکی از عظیمترین فرنچایزهای نقشآفرینی را بر عهده دارد.
تاد هاوارد، کارگردان نمادین بتزدا، در گفتگوهای اخیر خود بار دیگر بر فلسفه منحصربهفرد این تیم در خلق هر فصل جدید از ماجراجوییهای تمران و وستور تأکید کرده است: نوسازی رادیکال و بازتعریف از پایه.
هاوارد با صراحت بیان میکند که هنگام نزدیک شدن به پروژهای مانند «الدِر اسکِرولز ۶»، تمایل عمیقی به شروع دوباره از نقطه صفر وجود دارد. این فرآیند به معنای نادیده گرفتن میراث گذشته نیست، بلکه نوعی غور و تفحص فلسفی در ذات و جوهره مجموعه است. پرسشهای کلیدی مطرح میشوند: کدام عناصر واقعاً هستهای و تعریفکننده هویت این دنیا هستند؟ کدام مکانیکها صرفاً ابزارهایی برای انتقال یک حس یا اتمسفر خاص بودهاند و خود آن حس چیست؟ این رویکرد، توضیحی منطقی برای فاصله طولانی بین نسخهها ارائه میدهد. توسعهدهندگان صرفاً در حال ساختن یک دنباله بزرگتر نیستند، بلکه در تلاش برای کشف دوباره روحی هستند که این فرنچایز را منحصر به فرد کرده است.
تاریخچه بتزدا گواه این ادعاست. گذار از دنیاهای تصادفی «آرنا» و «داگرفل» به جهان دستساز و عجیب «موروویند»، یک تحول بنیادین بود. سپس، «اسکایریم» با سادهسازی سیستم عددی پیچیده نسخه قبلی و تبدیل آن به یک ساختار شهودیتر و مبتنی بر حس، بار دیگر پایهها را جابجا کرد. هر نسخه نه یک بهروزرسانی تدریجی، که یک بیانیه مستقل بود.
هاوارد اشاره میکند که این فلسفه حتی در مواجهه با فرنچایزی که خود خالق آغازین آن نبوده نیز حکمفرماست. هنگام ساخت «فالاوت ۳»، تیم به سراغ «فالاوت ۱» اثر اینترپلی رفت تا جوهره تلخ، تاریک و طنز سیاه آن بازی را استخراج کند و به عنوان سنگ بنای دنیای جدید خود قرار دهد. جالب اینجاست که حتی در دل یک فرنچایز نیز این رویکرد ثابت میماند. هاورد توضیح میدهد که «فالاوت ۴» عمداً تصمیم گرفت تا از لحن تاریک «فالاوت ۳» فاصله بگیرد، زیرا مستقیماً پس از «اسکایریم» ساخته میشد و تیم به دنبال هویت بصری و حسی متمایزی بود. آنها حتی در دل ویرانیهای پسا-آخرالزمانی، به دنبال یافتن رنگ، زیباییشناسی خاص و جذابیتهای منحصربهفرد میگشتند.
بنابراین، انتظار برای «الدِر اسکِرولز ۶» را نباید صرفاً انتظار برای «اسکایریم بعدی» دانست. بر اساس این فلسفه، این انتظار برای کشف دوباره قاره «تمرائل» است. این پروژه احتمالاً در حال واکاوی این پرسش است که در عصری جدید، ذات سفر، اکتشاف، قدرت و اسطوره در این دنیا چه معنایی میتواند داشته باشد. شروع دوباره از پایه برای بتزدا به معنای ریسک بزرگ، صرف زمان طولانی و به چالش کشیدن انتظارات هواداران است، اما در عین حال تنها راهی است که آنها برای حفظ اصالت، تازگی و عمق فرنچایزهایی که به افسانه بدل شدهاند، سراغ دارند. آنها نه دنبالهساز، که معماران دورهای دنیاها هستند.
