در سالهای اخیر اصطلاح «سولزلایک» به یکی از پرکاربردترین برچسبها در صنعت بازیسازی تبدیل شده است. هر عنوانی که مبارزات سخت، طراحی تاریک و ساختار جهانباز مشابه مجموعه Dark Souls داشته باشد، بهسرعت در این دسته قرار میگیرد. اما همین نامگذاری، به باور برخی سازندگان، بیش از آنکه به رشد این سبک کمک کند، باعث گرفتار شدن بازیسازان در چرخهای تکراری شده است.
استودیوی FromSoftware با انتشار Demon’s Souls در سال ۲۰۰۹ ناخواسته پایهگذار یک زیرژانر شد؛ زیرژانری که با موفقیت عظیم Dark Souls در سال ۲۰۱۱ تثبیت شد و موجی از آثار مشابه را به وجود آورد. از آن زمان، بسیاری از استودیوها تلاش کردهاند همان حس چالشبرانگیز و فضای تیره را بازآفرینی کنند. اما کایلن پولاک، کارگردان خلاق استودیوی Aggro Crab، معتقد است این تلاشها اغلب به تقلید بیروح ختم میشوند.
او در گفتوگویی با Game Informer توضیح داد که بهترین نسخه Dark Souls همان نسخه اصلی است و تکرار آن غیرممکن. به گفته پولاک، وقتی بازیها صرفاً با برچسب سولزلایک معرفی میشوند، سازندگان به جای نوآوری، درگیر بازسازی تجربهای میشوند که جذابیتش در ترکیب خاصی از قوتها و ضعفهاست؛ ترکیبی که تقلید کامل از آن نتیجهای مصنوعی به همراه دارد.
یکی از نکات مهمی که او به آن اشاره کرد، این است که Dark Souls در ذات خود بازیای ناقص بود و همین نقصها باعث شد بازیکنان ارتباط عاطفی عمیقی با آن برقرار کنند. تلاش برای بازسازی همه جنبههای این تجربه، در نهایت چیزی خلق نمیکند که ارزش توجه داشته باشد.
پرسش قدیمی درباره اینکه دقیقاً چه ویژگیهایی یک بازی را سولزلایک میکند، همچنان بیپاسخ مانده است. آیا مبارزات مبتنی بر نوار استقامت، دشمنان بیرحم، باسهای با الگوهای مشخص یا سیستم جمعآوری اجساد؟ یا ترکیبی از همه اینها؟ واقعیت این است که هیچ تعریف واحدی وجود ندارد و تنها نقطه مشترک این آثار، شباهت مستقیم یا غیرمستقیمشان به Dark Souls است.
پولاک درباره پروژه جدید تیمش، Another Crab’s Treasure، توضیح داد که هدف آنها صرفاً تقلید از فرمول سولزلایک نبوده است. در این بازی، بازیکن نقش یک خرچنگ کوچک را بر عهده دارد که در جهانی آلوده و رو به نابودی میجنگد و برای محافظت از خود، زبالههای پلاستیکی را بهعنوان صدف استفاده میکند. این انتخاب نهتنها یک نوآوری در گیمپلی است، بلکه اشارهای نمادین به بحران محیطزیست و تغییرات اقلیمی دارد.
او در پایان گفت که تیمش با این رویکرد ریسک کرده و امیدوار است جامعه بازیکنان آماده پذیرش چنین تغییراتی باشد. پیام اصلی Aggro Crab روشن است: موفقیت در این سبک تنها با تقلید از گذشته به دست نمیآید، بلکه نیازمند جسارت در خلق تجربههای تازه و معنادار است.
